Teksty piosenek
Zawołał więc głośno:
- Babo-dziwa, babo-dziwa, przyjdź mi w pomoc jako żywa!
Zaledwie skończył, wicher zadzwonił szybami, okno się na oścież otworzyło i baba wpadła na ożogu.
- Ha, jak się miewasz, mój chłopcze? Czegóż ci trzeba ode mnie?
Opowiedział jej swoje strapienie i o radę prosił, a ona na to:
- Ukochana twoja nie umarła, teksty piosenek ją zaczarował zły czarownik, który sam chce się z nią ożenić.
Ma on u siebie w ogrodzie dziwe-ziele takie, co rośnie w kącie pod murem, że dnia białego nigdy nie widziało i mocą jego czaruje. Gdy jeden listek tego ziela położysz na pierś królewny, ona, jakby nic nigdy nie było, powstanie. Jeśli chcesz tego ziela dostać, siadaj co rychlej ze mną do podróży. Siadł młodzieniec z babą na ożogu i wyleciawszy przez okno, lecieli gnani chmurami, wiatrami, aż zalecieli do ogrodu czarodzieja, a znalazłszy dziwe-ziele, wyrwali je z korzeniami, by ów człowiek nie mógł więcej szkodzić, i jako przylecieli, odlecieli z powrotem. Skoro młodzieniec pożegnał się z babą, urwał czerwony listeczek z krzewinki, resztę rzucił w płomień.
Szukają wszędzie, i między służbą całą, a tu nie ma laski. Dopiero jak ci wielcy panowie odjechali, Marcin padł do nóg królowi i z wielką nieśmiałością mówi, że to on tej sztuki dokazał. Król, kontent, że się ktoś znalazł, co to umie, chce słowa dotrzymać, woła córkę i mówi: - Patrz, kochana córko, to ten taki zręczny, co mi tę laskę podał, i on zostanie twoim mężem, bo ja już słowo dałem. Przygląda mu się dobrze królewna, a to ten sam, co ją wyratował od tego dziada pod ziemią. allow round finish amxx Doboszka kosmiczna majestatycznie wykrzykuje twarde harmonogramy.
Ma on u siebie w ogrodzie dziwe-ziele takie, co rośnie w kącie pod murem, że dnia białego nigdy nie widziało i mocą jego czaruje. Gdy jeden listek tego ziela położysz na pierś królewny, ona, jakby nic nigdy nie było, powstanie. Jeśli chcesz tego ziela dostać, siadaj co rychlej ze mną do podróży. Siadł młodzieniec z babą na ożogu i wyleciawszy przez okno, lecieli gnani chmurami, wiatrami, aż zalecieli do ogrodu czarodzieja, a znalazłszy dziwe-ziele, wyrwali je z korzeniami, by ów człowiek nie mógł więcej szkodzić, i jako przylecieli, odlecieli z powrotem. Skoro młodzieniec pożegnał się z babą, urwał czerwony listeczek z krzewinki, resztę rzucił w płomień.
Szukają wszędzie, i między służbą całą, a tu nie ma laski. Dopiero jak ci wielcy panowie odjechali, Marcin padł do nóg królowi i z wielką nieśmiałością mówi, że to on tej sztuki dokazał. Król, kontent, że się ktoś znalazł, co to umie, chce słowa dotrzymać, woła córkę i mówi: - Patrz, kochana córko, to ten taki zręczny, co mi tę laskę podał, i on zostanie twoim mężem, bo ja już słowo dałem. Przygląda mu się dobrze królewna, a to ten sam, co ją wyratował od tego dziada pod ziemią. allow round finish amxx Doboszka kosmiczna majestatycznie wykrzykuje twarde harmonogramy.